De Opera Merkel: schuchtere poging tot het maken van een romantische mythe

Gisteren waren Paule en ik in een mooie avondzon rond 21:30 aan de noordkant van het Ij in Amsterdam, bij een grote vestiging van Stork fabrieken en een stuk haven. Nu was het grote industriegebied omgebouwd tot café, restaurant, een supermarkt en een theater. De haven lag vol met zeilschepen. Aan de overkant zagen we grote hotelschepen, het Centraal Station in het westen.

Nineties productions speelde samen met Orkater een electro opera over Angela Merkel. Eerst was aarzelende beschouwingen op video van de vier spelers, dan een opera van een 75 minuten en een soort nabeschouwing.
Bedoeling was het 'grote verhaal' van AM te laten zien, maar dat bleek lastig: Merkelen is Duits voor lang nadenken, treuzelen en dan eindelijk een stevig standpunt uiten, waarover vrijwel geen discussie mogelijk is. Maar hoe komt zij er bij? Wat gaat er in die vrouw om? Waarom doet zij een aantal dingen zoals ze die doet? Dat motievenspel wil een opera graag laten zien, maar dat lukte dus niet. Twee thema's kwamen sterk naar voren: steun voor Europese eenwording, de erfenis die zij overnam van haar peetvader Helmut Kohl (die zij trouwen op het einde stevig heeft laten vallen). Tweede thema was het das schaffen wir.. de beslissing om 800.000 zwervers, vluchtelingen in 2015 in Duitsland op te nemen en de grenzen niet te sluiten. Dat deed ze met juridische motieven: grondwet, Duitse waarden en een beroep op de welvaart van het land.
Ik vond de muziek zeer welluidend en spannend, de stemmen waren uitstekend, het compacte toneel en de grote lijn overtuigend. De groep had er wat moeite mee om een einde te vinden. Zij kan nog niet tot een Europese Jeanne d'Arc heilig verklaard worden, is geen Mother Theresa, maar veel reëler. En dat gebracht in de oude fabriekshal van een oer-Nederlands bedrijf, Stork.