De Biblebelt in het museum

De Biblebelt is in Nederland de stroken grond waarde meeste orthodoxe christenen wonen: van Zeeland via de Alblasserwaard en Veluwe naar het noorden.
Zij kijken geen TV, hebben kale kerken, lezen veel maar zij zijn niet meteen beeldmensen. Met wat foto's, verhalen op video, wat saaie kunstwerken kwamen en veel lezingen er toch heel veel naar het Catharijnemuseum in Utrecht.

Hoe donkerder hoe, hoe maar SGP-stemmers, want zo werd het bepaald. Zij werden bekend van het boekuit 2005: Knielen op een bed violen van Jan Siebelink. Ik had er ook in college: Hersteld Hervormers, die vroegen op ze een film over de hadj niet hoefden te zien 'want op katechisatie spoorden ze de jeugd aan geen TV of film te kijken'. Ze moesten toch komen, zei ik na overleg met collega's. En bij Submission met een blote Ayan Hirshi Ali slopen ze stiekum even weg. Nou,vooruit dan maar.
De kunst was vooral over het brede en het smalle pad. Ook een enkele bijbeltekst.
Hieronder Psalm 102:27 Zij zullen vergaan, maar u houdt stand ... Zij zullen als kleren verslijten.Het meisje heeft een fijn geborduurd jurkje aan en enkele draden vallen al naarbeneden. In hetschilderwerk zitten ook ragfijne draden. Mooi gemaakt, maar wat is de bandmet debijbeltekst? Het meisje istoch geen vijand?

De twee mannen hier staan voor Psalm133:1, Hoe goed is het, hoe heerlijk als broeders bijeen te wonen... Maar die twee mannen staan toch te veel apart? Afijn die Refo-kunst was niet zo aan mij besteed.
Erg mooi was de enthousiaste inleiding van Jo Spaans over de geschriften, dikke boeken vaak, van de Oudvaders. Zij gaf vooral een algemene inleiding met uiteindelijk meer specifiek over Wilhelmus à Brakel, de bevindelijke dominee die nog steeds wordt herdrukt en in een jeugduitgave uitkomt.