In de Koran staan een zevental verzen over wijn en wijn drinken. Ze zijn niet gelijk, integendeel, redelijk verwarrend tegenstrijdig. In 4:43 wordt verboden om dronken te gaan bidden. 2:219 geeft een uitspraak over wijn en gokken:
In beide is grote zonde en ook nuttigheden voor de mensen maar hun zonde is groter dan hun nut. 5:90-1 is een absoluut verbod van sterke drank. Het meest positieve over wijn staat in 16:67,tenminste volgens de algemene interpretatie:
En van de vruchten van de palmen en de wijnstokken: jullie nemen er van een bedwelmende drank en goede voeding. Daarin is zeker een teken voor mensen die verstandig zijn.
In een recent boek schrijft Johan Weststeijn over dit vers in de context van de verzen eromheen. Er wordt gesproken over water - melk - wijn - honing.In alle vier ziet hij een contrast tussen iets reins en onreins. Melk is het duidelijkst:
U kunt ook van het vee wat leren:Wij geven te drinken van water in hun buik zit tussen afval en bloed, zuivere melk. Uit een onreine omgeving kan dus iets reins komen. Zo ook bij honing: uit de bij, een onrein dier, komt iets reins, namelijk honing. Nu zou het volgens Weststeijn bij wijn omgekeerd zijn: de druiven zijn reine vruchten, maar de wijn daarvan is weer onrein. In feite zou dit vers dus ook een sterke afkeuring van de bedwelmende drank, maar een goedkeuring van het eten van druiven gewoon, dus als voeding. Argumenten zijn er, maar voor mij nog niet helemaal overtuigend,
Allahu a'lam bis-sawab God weet het zelf het best,maar wij?
Dit zou dan dus een debat over onreinheid zijn, vergelijkbaar met het verwijt in het evangelie, dat onreinheid niet van iets buiten de mensen komt, maar van zijn eigen onreine gedachten,in tegenstelling tot wat de Farizeeën denken. In ieder geval een interessante suggestie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten