2 en 13 april 2020 schreef ik al over twee kerkelijke vieringen die op TV/Youtube worden uitgezonden vanuit lege kerken. Vaak zijn de diensten al van te voren opgenomen: dat kost minstens 4 uur, want er moet nogal eens iets opnieuw gebeuren, camera's moeten worden ingesteld. Afgelopen zondag, 25 mei, was er nog een nieuwe kerk: de Dopers/Remonstrante kerkviering vanuit Nijmegen, waarbij mijn broer Joseph organist was (op de rug te zien naast de man in de blauwe trui) en de kerkhistoricus Peter Nissen de Dominee (enige jaren geleden vanuit de Romana daarnaar verhuisd, omdat dezwe momenteel de meest 'vrijzinnige'zijn in Nederland.De aankleding was aanvankelijk wat vervreemdend. Peter Nissen keurig in stropdas en creme-kleurig ambtsgewaad, bijna zoals Erik Borgman op 13 april. Alleen was er toen ook nog een monstrans met de hostie in de kerk op de altaartafel: als representant van de Christus in die Utrechtse Dominicuskerk. De TV-vieringen zijn altijd wat korter: 35 minuten is een mooie tijd. Het blijft toch TV. In Nijmegen begon Peter Nissen met de klassieke zondag tussen Hemelvaart en Pinksteren: Zondag van de Weeskinderen (naar Johannes 14:18 ik laat jullie niet als weeskinderen achter; Non relinquam vos orphanos; maar in de klassieke liturgie van het Liber Usualis komt die naam niet voor...). Er komt nog iets beters. Nissen verbond dit met de Cornatijd waarin wij ons ook wat eenzaam en verweesd voelen.
Als inleiding was er een interview met kunstenares Coby van Baars die met een serie van
12 bezig is over verlangen, toekomst. Orewoed, een sleutelwoord in de mystiek van Hadewych is voor haar het motto. Hier dus ook de schaal met brood en wijnbeker voor de zoekende vrouw. De figuur van de Geest werd sobertjes uitgewerkt, maar er werd wel een visie op toekomstverwachting en belofte van iets nieuws aangegeven. Dank je wel, Joseph en Peter.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten