Domkerk in Utrecht weer levend

Gisteren gingen Paule en ik naar de Domkerk. We probeerden te laat te reserveren, maar bleken toch zo naar binnen te kunnen. Op plaatsen voor 'familie' dus twee naast elkaar. Het is nog wennen, dus de 100 plaatsen waren nog net niet allemaal bezet. Maar het was weer een genot om eindelijk na 5 maanden op een TV scherm magere kerkdiensten van vier mensen in de Janskerk te zien, weer eens in een mooi oude gebouw te mogen zitten. En ze pakten goed uit: drie stevige lezingen, psalmen en liederen mogen we meezingen, en een goed cantorij van zeven superzangers.
Het leek wel katholiek: Kyrie, Gloria van De Sutter de Belg. Drie lezingen: Salomon die om wijsheid vraagt, Romeinen 8 met Paulus weer hoe wij tot wijsheid komen door naar de Geest in ons te luisteren en parabels over een grote schat die je moet zoeken uit Matteüs 13. Na een goede preek het slot van Psalm 119 op muziek van Schütz. Het feestelijk tintje was ook voor herdenking van de kerkwijding van de DOM: alsof die altijd ecumenisch christelijk was geweest. De kerkwijding van 26 juli werd ook herdacht, alsnog de geesten van die oude bisschoppen ook uitgenodigd waren en er bij mochten zijn.

Nu de laatste feestelijke plechtigheid op de Indonesische ambassade is afgelast vanwege mijn prostaatkanker, vraag ik me meer expliciet af, wat nu eigenlijk mijn bijdrage is geweest aan dat contact tussen de westerse en de indonesische islamwetenschappers. Misschien is het wel de ondersteuning aan het onderstrepen van varianten die er binnen een wereldreligie nodig zijn. Harun Nasution wilde naast de strikte leer- en wetsbepalingen van Koran en Traditie ook het belang van eigen zoeken benadrukken. De Koran zegt immers ook heel vaak dat mensen zelf moeten nadenken.
Tegen studenten die vroegen waarom ik dan wel met moslims meeging in relativeren van de drieëenheidsleer: God-vader, God-zoon, God-geest en dat één, is een lastige en zelfs onmogelijke leer. Jezus mens én god tegelijk, ook lastig. Waarom ik dan toch geen 100% moslim ben geworden, legde ik uit dat ik die shari'a geboden overtrokken vond: voor veel praktische zaken moet iedere generatie zelf wat bedenken.
Zo viel het me bij 1 Koningen 3:5-12 op dat Salomons wijsheid (ietwat chauvinistisch overdreven) wel de eigen wijsheid van Salomo is geweest, niet een nauwgezet volgen van geschreven en vastgelegde voorschriften, maar 'luisteren, en onderscheiden tussen recht en onrecht'. In Paulus brief Romeinen 8 is de geest iets van ons zelf, waar wij naar moeten luisteren. Gelukkig had de predikant het niet over 8:29  'Wie God al van tevoren heeft uitgekozen, heeft hij er al van te voren toe bestemd om het evenbeeld te worden van zijn zoon...' Dat lijkt wel uitgesproken predestinatie. Maar in de zonnige Domkerk werd het een loflied om het goede dat in de wereld nog steeds voor ons klaarstaat en waar we in dankbaarheid en deemoed van mogen genieten. Domkerk-light dus. De stenen opgelicht en meezingend.