Münster is er de enige grotere stad. Zoveel inwoners en studenten als Utrecht, maar op afstand van andere grote(re) steden. Op de Domplatz konden we makkelijk en goedkoop de auto kwijt. Ook hier begint de nieuwbouw van na 1945 al weer wat ouder te lijken. De mooie ingang tot de Domkerk heet Paradies, naar de beelden van Adam en Eva, met binnenin veel figuren uit het Oude Testament. Adam en Eva zagen we eigenlijk pas goed in het museum en toen was Adam nog weg ook voor restauratie. hieronder dus: uit 16zoveel, dus na de verschrikkingen van de Wederdopers, 1533-5.
Ook een redelijk grote Christoffel valt meteen op bij de binnenkomst in de grote Paulusdom. De vierdelige altaar-retabel van de bekering van Paulus ziet er uit als een onbloedige afbeelding van een stoere veldslag. Waarbij de gevallen Paulus dan zegt:
Domine, quid me vis facere? Of: Heer wat wilt u mij laten doen?
We zijn ook naar het grote museum geweest, naast de Domplatz. Een klassiek gebouw van rond 1900, waar dan recent nog eens een te grote lege ruimte bij is gezet.
Bij eerste blik denk je hierbij: zoveel vierkante meters leeg naast een heel groot domplein, mooi voor de regen (maar het was goed weer), bijna om pleinvrees bij te krijgen. Wel de droom van een echte en beroemde architect!
De Wederdopers hebben in 1535 via keurige verkiezingen de meerderheid van de gemeenteraad veroverd, maar toen hebben ze net zo huis gehouden als Hitler 400 jaar later: het oude katholieke geloof verboden en de aanhangers de stad uit gezet, inclusief de bisschop, privé bezit afgeschaft en veelwijverij toegestaan. En dat onder leiding van een Jan van Leiden die toen net 25 jaar was. Alle beelden uit de kerken verwijderd en kapot geslagen. In 200 brokstukken kwam men rond 1900 nog een beeldengroep tegen van Maria met de 12 apostelen. Na veel gepuzzel, wat lijmen, plakken en beetje toevoegen is het nu een van de mooiste hoeken van het museum.
We kregen een prachtige toelichting via een luisterapparaat.
De bisschop die ook de stad was uitgezet sloeg terug. Met een aantal vazallen belegerde hij zijn eigen stad die hij na enkele maanden kon innemen. Alle mannen werden gedood, op de drie leiders na die eerst een tijd in kooien werden rondgereden, daarna in het openbaar gemarteld en terechtgesteld. In de drie kooien werden hun lijken aan de toren van de 2e kerk, de Lambertikirche, opgehangen in 1536, tot ze pas na ongeveer zestig jaar werden leeg gemaakt. Maar tot nu toe hangen de kooien er nog steeds tegen alle mogelijke religieuze en andere ketterse terroristen. Een vrijwilliger in de kerk kwam goed op stoom toen ik hem vroeg of men daar nog veel over debatteert of die kooien daar alsmaar moeten blijven hangen. Er was juist een
Katholikentagung aan de gang en hij gaf me twee bladzijden voor en tegens. Uiteindelijk kwam er een monumentenzorgje als argument: het hangt nu al bijna 500 jaar aan een toren die onder monumentenzorg valt. Daar hoort het nu dus ook bij.
Geen hoofddoekjes, geen allochtonen te zien in Münsterland, behalve in het centrum van Münster zelf. Het was die dag de eerste dag van het Suikerfeest. Dus op het bankje met uitzicht op die kooien zaten mijnheer en mevrouw-van-Turkse-afkomst ook op een bankje. Ik heb ze niet gevraagd of ze wisten waar die kooien vandaag kwamen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten