Niet alles wat de bezochten wordt hier even gememoreerd. Schloss Cappenberg werd ook getroffen door een lege batterij van mijn fototoestel. Het was een groot premonstratenzer klooster, werd na 1800 het paleis voor de Pruisische gouverneur in dit gebied. Nu weet men kennelijk niet goed wat men met het gebouw aan moet. De kerk is parochiekerk geworden, de gebouwen herbergen enkele archieven, er zitten ook wat kunstenaars. Het lijkt wel wat op de grote kasteel-klooster van de Ridders van de Duitse Orde in Utrecht dat van alles is geweest, gekraakt zelfs tussen 1980-2000 tot het een luxe hotel werd.
Hetzelfde kun je zeggen van het klooster van de Kruisheren bij Rheine, in Bentlage. Je kunt er met de auto nauwelijks komen, ligt bij een groot bedevaartsklooster (op 2 km afstand) in een groot bos, heeft een chique restaurant, telt wat kunstenaars, een museum van de kruisheren en een vage tentoonstelling van moderne kunstenaars uit Westfalen. Het mooiste en meest bijzondere vonden wij een schilderij van aardappeleters, rond 1910 en duidelijk gemaakt naar de aardappeleters van Vincent van Gogh. Helaas heb ik de naam van de kunstenaar niet genoteerd en kon ik die u ook niet meer terugvinden.
Het is nog geen groots diner, maar het ziet er toch allemaal wat beter uit als huis, als tafel met stoelen, ieder zijn eigen bord. De verwijzing naar het laatste avondmaal is helemaal weg omdat de Jezus/Huisvader hier het meest actief zit te eten.
Helemaal bovenaan hier een overzicht van het voormalige Kruisherenklooster Bentlage, maat de tentoonstelling van de zeven hoofdzonden, waaronder details van de gulzigheid, hoogmoed (een doodskist?) en de wellust.
Bij de onderste foto stond als titel
Portable site for a silent conversation with a tree (alleen in het Engels, geen Duits).
Op een ander veldje stond tweemaal een skybox, met de uitnodiging om er naar binnen te gaan, wat ik dus ook maar gedaan heb. Ik vond het overigens eerder op een badkuip lijken.
De laatste dag gingen we via het Iconenmuseum van Recklinghausen terug naar Nederland. Dat ging dus via het Ruhrgebiet: wat was het daar druk in vergelijking met het zalig lege en zo rustige Münsterland. We moeten nog zo'n 90 van de 100 kastelen gaan bekijken!We komen terug!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten