Een vijfdaagse in Münsterland 3: Bisschopskamer met uitzicht op een Venusinsel

Onze Ferienwonung was in Nordkirchen, waar ook het zogeheten Versailles van Westfalen ligt. Met afstand het grootste van de 100 burchten en paleizen van deze streek. Het werd begin 18e eeuw, 1703-1734 gebouwd voor de familie Von Plettenberg, die al een groot kasteel in Sauerland had, maar nu ook de bisschopszetel van Münster had gekregen. Dus was de eigenlijke opdrachtgever de aartsbisschop van Münster, soms ook een tijd lang van Köln tegelijk: een aanzienlijk rijk dus in vergelijking het de kerkelijke staat in Italië in een tijd toen deze eenheid van kerk en staat nog geaccepteerd was en zeker in het Duitse gebied nog kon bestaan. De Frans revolutie schijnt daar een einde aan gemaakt te hebben, maar ons werd die geschiedenis nog lang niet echt duidelijk.
Het gebouw was volgens sommige folders ook geïnspireerd op Paleis Het Loo, maar in omvang toch vooral met Versailles te vergelijken.

Wij begonnen met een wandeling door de buitenste tuinen, want het gebouw zelf is nu in gebruik als opleidingscentrum voor de belastingdienst van NRF, Nordrheinland Westfalen. Een groot bos met veel verschillende en zeer oude bomen. Echte kanjers en voor het naplanten wordt gezorgd met nette bordjes voor de donateurs van iedere boom. Aan twee kanten van een groot grasveld was er een kolossale bedstede: een gang door het groen. Met in de buurt een te groot gebouw Oranienburg, eigenlijk gebouwd als Oranjerie, maar nu een congrecentrum, want er naast was al weer een andere oranjerie gebouwd.
Op allerlei plaatsen, zoals hier bij de ingang van het hoofdgebouw aan de binnenplaats, staat een soort copie van de Egyptische sfynx, hier wel met een typsich vrouwengezicht van rond 1750.

De (slaap)kamers van het centrale bouwwerk hadden uitzicht op wat de Venusinsel werd genoemd, in Frans stijl aangelegde beeldentuin met nogal wat Venus en Adonis, allemaal separaat en niet met elkaar bezig, zoals we enkele jaren geleden uitvoerig in Hannover hadden gezien. Van het belastinggeld van NRW dus mooi onderhouden en rustig door iedereen te bekijken.
Paule vond het ronde kasteel van Vischinger het mooiste: zag er uit als een groot familiehuis, omgeven door dubbele grachten met een mooi museum. Maar ik had de batterij van het fototoestel niet goed opgeladen.
Wel hieronder enkele foto's van het huis Hüshoff van de familie Drost zu Hülshoff waarvan een beroemde Annette schrijfster werd. Zoiets als de Engelse Jane Eyre, die ook al niet zo'n spannend leven had. Nette katholieke familie, maakte veel muziek, wat dan volgens een geestelijke toch weer niet goed was. Annette schreef boeken die goed verkochten, maar stierf op haar 45e na een wat saai leven.

Kennelijk om wat geld bij te verdienen werd de tuin of Parkanlage juist gebruikt voor een grote tuinbeurs, die men net aan het opzetten was. Curieus vond ik wel die ronde hobbitcabines die als sauna voor in de tuin worden verkocht. Om je ook in Duitsland  hobbit te kunnen voelen.