In Memoriam Meindert Dijkstra

In de Paasnacht (11-12 April) , van zaterdag naar zondag toe, was Meindert Dijkstra (geb. 1946, 74 jaar oud) nog even een drukproef van een nieuw boekje aan het nakijken. Zijn vrouw riep voor een laatste sapje samen, alvorens te gaan slapen. Geen antwoord en Meindert bleek te zijn overleden.
De begrafenis werd in de Beatrixkerk van Ede gehouden voor een groepje van hooguit tien mensen vanwege de Corona-crisis. Maar hij staat wel mooi op 'kerkdienst gemist', zodat je op TV of computer via een youtube-kanaal bij Beatrixkerk.nl kunt inloggen en de diverse kanten van de ontwikkeling van onze oud-testamenticus van Universiteit Utrecht kun meemaken.
Ik schreef vorig jaar mei over zijn laatste boek: Palestina en Israel, een verzwegen geschiedenis. Hij probeert daar tussen de beide naties in een geschiedenis van vooral Palestina te schrijven, zonder de geschiedenis geweld aan te doen. En dan is een reconstructie van Palestina als culturele, religieuze, politieke en sociale identiteit toch wel erg lastig te reconstrueren!

Er klinkt in de kerkdienst veel door van de rijke gereformeerde geschiedenis van Meindert en zijn gezin: hij is nog met de oude berijming opgegroeid, zijn vrouw, zeven jaar jonger al in de nieuwe berijming. Belangrijkste psalm was nu 84: dat Huis van jou, waar alles welkom is, waar alles woont/ de mussen mogen mee aan tafel / de zwaluw vlecht haar nest onder de goot, ik ben een van haar jongen.. Geen triomfantelijk paasperspectief, maar wel een eigen nest in het grote huis, wellicht: want wat er over de grenzen van de dood gebeurt, blijft duister.
Naast die oude en nieuwe berijming en uiteindelijk de Oosterhuis-versie van psalm 84, was er in de dienst ook de hymne, gezongen in het mijndorp Aberfan in Wales, na die ramp, die zo dramatisch in de TV-serie The Crown kwam: Jesus, saviour of my soul. Door een Welsh koor, uiteindelijk ook in de Nederlandse vertaling die Meindert zelf had gemaakt. Zo'n 20 zomers heeft hij geduldig aan de oostkant van het Meer van Galilea, in het gebied van Gerasa (waar die varkens vanaf stortten, bezeten door verdreven duivels), aan opgravingen gedaan. Niet spectaculair: een Byzantijnse begraafplaats uit de 3e-4e eeuw. En nu zo onverwacht in de begraafplaats van Ede terechtgekomen.