Eeuwenlang kwamen er zeven keer per dag zo'n vier, vijf mannen voor de uren-gebed in de Janskerk. Betaalde kannuniken, of goedkoop betaalde plaatsvervangers. Voor metten, lauden, de kleine uren, vespers en completen. Zij zongen gemakkelijk de kerk vol, want daarop is die gebouwd: doorgeven van sonore mensenlijke stem. Met orgel, piano op de achtergrond, microfoonstemmen gaat dat in het echt moeilijker. Maar in deze corona-tijd is er nu een prachtige zondagsdienst te zien, met twee vrouwen, twee mannen. De mannen voor muziek, piano/orgel en zangstem. En dan twee vrouwen voor lezingen, gebeden en preek.
Op onze TV, nu echt een huisaltaar keken we naar de dienst en preek met Marianne Geurtsen. Vastentijd houdt dit jaar vast aan de lezingen uit Jesaja. Ramptijd, toen de elite van de Joden in collectieve ballingschap naar het huidige Irak moesten, toen Babylonië. En de Joden waren nog wel trots Gods uitverkorene en dienaar te zijn. Nu was het dus een lijdende dienaar geworden en moesten ze met die rampen klaar komen. Want God de schuld geven dat kan de echte gelovige niet, die moet dus zelf iets bedenken als zinvol voor die slechte tijden. De vroege christenen hebben die teksten over de lijdende dienaar op Jezus toegepast, Messias, maar wel een die geen triomfen maar lijden kent. 'Misschien heeft Jezus die teksten ook wel op zichzelf toegepast', zei Marianne. Per slot van rekening was hij geen ongeletterde, maar iemand die zelf ook
van de hoed en de rand wist, blijkens een aantal slimme antwoorden en kernachtige toespraken.
Op de Youtube-site
Janskerkgemeente is het voor zondag 29 maart allemaal goed terug te vinden en tot onze verrassing bleken we Youtube ook nog goed te kunnen vinden. We missen nu de koorrepetities voor de paasweek, maar gaan vanaf zondag alles volgen via dit medium. De bekende mensen in de vertrouwde Janskerk. Daar moeten we het nu mee doen. Had slechter gekund.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten