Burg Eltz: een familiekasteel als dorp

 Van 14-18 September waren Paule en ik in Moezelgebied. Tussen chemo1 en 2 in, dank zij weinig bijverschijnselen van de eerste chemo. Een rivier als een vakantiegebied: met brede fietspaden, waar veel gewandeld wordt. Het landschap is er altijd mooi. Wij hadden als Ferienhaus een huis uit 1450 (begane grond) en vakwerkdeel uit 1659 (vooraan rechts naast de grootse Moseldom in het dorpje Karden: minstens zes Weinstuben, maar geen Bäckerei. Voor het laatste moesten we naar het grotere dorp aan de overkant, Treiss.

Ingesloten door wijngaarden en bos aan de ene kant, de Mosel aan de andere, lijkt het een dorp van bijna historische dimensies, zoals de meeste plaatsjes hier. Speciaal aan Karden was de geschiedenis van de Stiftherren, die de liturgie in de Moseldom verzorgden en een belangrijke functie in het dorp hadden. Ook zij leefden natuurlijk van de prachtige wijngaarden op de hellingen.

Het was een steile weg omhoog van dit dal naar het hoger gelegen  wandelpad, maar wel de moeite waard om het zo ook eens te bekijken.

Een van de fraaiste bezienswaaridigheden is wel de Burg Eltz, vanaf 1150 in bezit van dezelfde familie. Die kreeg in de 13e eeuw drie vertakkingen, maar weer onderverdelingen. Zodoende bestaat de burcht eigenlijk uit zeven torens van ca. 8 verdiepingen: 80 kamers, meestal niet echt groot, met eindeloos veel trapjes. Paule liep niet alleen van de parkeerplaats naar het slot (om ondertussen te genieten van een zicht als vanuit een drone), maar ook alle trappen binnen. De familie had goede smaak, kocht schilderijen van Dürer de oudere, Brusselse gobelins en het lag uiteindelijk op zo'n onpraktische plek in een smal dal, op grote afstand lopens van de Moezel, dat het niet werd aangevallen. Ja, nu wel door toeristen: wij kwamen eerst te laat, toen de wachttijd om 12.00 al meer dan een uur in de felle zon was. Later dus op tijd, al vóór de opening in de rij.

De zeven torens staan rond een klein binnenplein, waar de 1,5 of zelfs 2 meter afstand die gehouden moest worden echt niet kon. Afijn we hebben het allemaal overleefd zonder corona te krijgen! Paule staat hier even te wachten op het binnenplein: we hebben buiten verachting heel veel binnen het kasteel kunnen zien, maar mochten dan geen foto's maken.