Deze week stierf Adrianus Simonis op 88-jarige leeftijd. Na zijn 'pensionering' was hij eerste een aantal jaren in het complex van de Italiaanse Focolare-groep in Kerkdriel bij Den Bosch, maar daarna in een verzorgingstehuis in Voorhout.
Mijn moeder zijn altijd dat 'hij zo mooi kon bidden'. In commentaren werd ook gezegd dat hij liever dorpspastoor was geweest, maar hij werd in de roerige tijd na Vaticanum II aan de top van de katholieke kerk in Nederland gezet, die op zoek was naar een nieuwe visie, nieuwe vormen en een nieuw élan. Hij kon de oude vormen en formuleringen niet echt vernieuwen, en geen eenheid brengen in een sprong voorwaarts, maar bleef oude formuleringen trouw en zag de grote Romana in Nederland verkruimelen. Het enige wat hij kon zeggen was dat de kerk wel meer zware stormen had ondergaan en die had overleefd.
Een twintig jaar geleden werd ik gevraagd een bijeenkomst van pastoraal-werkers in Apeldoorn toe te spreken over pastorale houding ten opzichte van moslim-migranten. Ik benadrukte dat de wortels van de islam in de Joods-Christelijke traditie liggen. Niet voor niets spreekt de moderne islamkunde van een groei vanuit de laat-antieke wereld, niet aan de grens, eigenlijk in het hart het het christendom, dat rond 600 vooral in het oostelijk deel van de Middellandse Zee was gaan bloeien met Antiochië (nu in Turkije/Syrie) en Alexandrië in Egypte als centra. Veel bijbelse verhalen, maar ook ideeën over God als schepper en motor van de geschiedenis delen wij met Moslims. Zijn reactie was bedroevend: "ik moet de professor helaas tegenspreken. De islam is absoluut tegengesteld aan het christendom en kan zich niet aan onze cultuur aanpassen.' Hij citeerde een apologetisch christelijke islamoloog uit de jaren 1930, zonder rechtstreekse kennis van de moslims rond ons heen.
Vandaag stond er in het tijdschrift van de vroegere Gülen-mensen, DeKanttekening een bijdrage van Taifun Balcik van diezelfde strekking. In contacten met de kardinaal had hij dezelfde starre mening gehoord. Ondanks het feit dat de Focolare per se een open groep zijn, ook voor andersdenkenden, ook voor moslims, met wie zijn vooral op sociaal en politieke vredes-gebied willen samenwerken, kwam er toch altijd weer die herhaling van achterhaalde standpunten naar voren. Balcik wilde dat toch wel even kwijt, ondanks het gezegde 'dat je over doden eigenlijk niets dan goeds mag zeggen'.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten