Vijf maal Indonesië (1)

Met Paule was ik deze maand van 7-29 op een reis in Indonesië. Mijn engelstalige blog (relindonesia2.blogspot.nl) is uitvoeriger., maar hier alvast de  highlights van de vijf eilanden die we bezochten.
1. Bali. We bezochten eerst het nieuwe park van 60 hectare waarin de beelden van Wishnu gezeten op de Garuda-vogel centraal staan. Soms helemaal pretpark-achtig, dan weer groots van opzet en visie: de godheid die de wereld bestuurt en leidt, gedragen door de mensheid. De vogel ziet er net als de godheid uit als een dansende figuur. Je zou van deze foto niet zeggen dat het beeld nog 130 meter hoog is vanaf de top van de heuvel waar het op staat. Wishnu heeft wel enigszins een macho-snor. Verder helemaal OK als beschermer, met die geweldenaar Garuda. Hij staat vooraan in de naam GWK: Garuda Wishnu Kencana.

We waren ook 3 nachten in Ubud. Heel anders dan Kuta: zelfs koken wordt hier als spiritueel een worden met de natuur gezien en allerlei soorten massage als een heling van lichaam en ziel.  Zelfs de Boeddha heeft er zijn goedkeuring aan gegeven. Ook cursussen schilderen, batik tekenen, stevige wandelingen door de sawah gebieden.

2. Banjarmasin Hier kwamen wij terecht vanwege de Utrechtse promovendus Mujiburrahman, nu rector van de UIN, Islamitische Staatsuniversiteit. Naast theologie en religie worden daar ook vakken als techniek, economie, rechten, geneeskunde gegeven.' Zo veel mogelijk vanuit de Islam'. Zegrepen de kans aan voor een 'internationaal gastcollege',  wat punten oplevert bij de accreditatiecommissie. Daarom die mooie banner, waarop ik dan zelf ook moet staan, als bewijs voor die commissie. Mijn lezing ging over wijze waarop westerlingen aankijken tegen moslim terrorisme. Het eindigde uiteraard met de noodzaak  van contacten en harmonie. Koran 49:13  God heeft de mensen niet allemaal gelijk geschapen, maar man en vrouw, volken en stammen, ook verschillende religies opdat zij elkaar leren begrijpen en wedstrijd houden in goed doen.

We gingen ook zondagmorgen vroeg (05:00 uur) ruim een half uur per boot naar de 'drijvende markt' pasar terapung, (stroomopwaarts de Martapura rivier) waar een 30 kleine bootjes met groenten, fruit en wat toeristische spullen, aan veel meer en  grotere boten verkopen.  Daarna was er de wandeling langs de boulevard langs die rivier, die tien jaar geleden als wandelgebied is ingericht. In de iets grotere steden kun je helemaal niet lopen. Dit is als uitzondering een enorm succes.

Verder bezochten we de overkant waar een stadpark in aanleg is, met veel plek voor traditionele spelen, onder meer iets als een Banjarese jeu de boules. En natuurlijk de enorm grote moskee, genoemd naar het grote werk van de Banjarese geleerde Arsyad al-Banjari, Sabilul Muhtadin, "De Weg van die Leiding hebben Ontvangen".
Er was ook tijd voor een bezoek aannogmeermoskeeën, zoals de nog weer grotere van Martapura. Het graf van de 5e generatie nazaat van Arsyad al-Banjari in de pesantren-stad Martapura, en vooral het museum van Banjar Baru. Dat was vooral interessant omdat de vrouw van Mujiburrahman zelf alles uivoerig en geduldig uitlegde en wij zo de geschiedenis van de koloniale bezetting nog eens met gevoel uitgelegd kregen.

Maar een enkel plaatje van moskeeën en museum. Hier de preekstoel van de grote moskee van Martapura. Net zoals bij graven worden hier aan de voet van de mimbar offers van bloemen en voedsel(in plastic zakjes) neergelegd. Het water dat je bij een wasbeurt kunt gebruiken voor de vervulling van je wensen kun je verderop krijgen. Ze zijn hier van het traditionele soort.

Ook bij de protestante theologische hogeschool gaf ik een lezing en dus ook hier weer een banier. Op de foto staat ook Uwe Hummel met zijn vrouw. We kregen ook een rondleiding door de bibliotheek, waar de overgrote meerderheid van mijn privé bibliotheek naar toe is gegaan. Was het toeval dat deze man juist de9-delige Katholieke Encyclopedie van  Adolf Heuken aan het uitpakken is? Ze zijn daar dus goed aangekomen. Er wordt stevig gewerkt aan een veel groter gebouw voor de bibliotheek.
De Protestante Kerk heeft maar 2 kerken en een 17.000 leden in Banjarmasin. Het centrum ligt in Dayak-gebied, rond Palangka Raya, waar ook de christelijke universiteit is. Maar hier is de theologische school.