Suhayb Salam: een imam in/uit een (on)vrij land

Afgelopen twee weken was er een politiek-religieus circus in Den Haag: een groep kamerleden ondervroeg 18 mensen over salafistische islam. Eigenlijk thematiek was een speurtocht naar financiering door buitenlandse  sponsors. Op zich is dat niet verboden, dus was het een lastig onderwerp.
Ster van de radikale moslims werd de Utrechtse leider van de al-Fitrah moskee, Suhayb Salam. Deze is de  oudste zoon van de Tilburgse imam Ahmed Salam (geb. 1950) die ooit in conflict kwam met Rita Verdonk omdat hij haar geen hand wilde geven. Er zijn meer zonen dus hebben we van deze clan nog meet te verwachten, in competitie met de twee andere moskeeën: de Al-Soenna Moskee van de Syriër Fawaz in Den Haag en de Amsterdamse Tawheed moskee van Shershaby. Het zijn predikanten, gewend om zonder tegenspraak hun leer te verkondigen. Zij begeleiden de gelovigen niet op een zoektocht naar de waarheid. Zij hebben de waarheid en verkondigen die. Het gaat tegenover de kuffaar (ongelovigen) in Nederland dan niet over de oude twisten tussen christenen en moslims: of Jezus een God dan wel een een 'gewone' mens-profeet was. Of dat er drie goden zijn (de christelijke triniteit) dan wel de "Éne Godheid". Voor Suhayb ging het nogal sterk over het recht om te mogen verkondigen dat homosexualiteit verderfelijk en zondig is.

Anderhalf uur werd Suhayb ondervraagd door een viertal kamerleden, die weinig achtergrondkennis toonden. Met trots vertelde Suhayb over enkele miljoenen die zomaar uit koeweit naar Utrecht werden overgemaakt. En over zijn recht om te preken wat hij wilde en zijn vrijheid om hier vrijelijk te spreken. Hij gebruikte dus de TV voor een gratis preek over wat hij allemaal wilde vertellen.
In de pers was hij afgeschilderd als sektarisch. In feite betekent dat vooral een afgrenzen van een buitenwereld via een groot aantal verboden. In de christelijke wereld zijn de Jehova-getuigen daar sterk in: daar mag je geen verjaardagen vieren (lastig in het sociale familieleven), mogen sinterklaas, kerstmis en pasen niet. Is het toevallig dat dit ook juist belangrijke punten waren bij Suhayb.
De krant schreef over het ontstaan van een parallelle samenleving. Daar was Nederland goed in: verzuiling! Dat mag dus niet meer.
Er kwam ook weer een nieuw woord in de discussie: geld uit onvrije landen zou niet meer gestuurd mogen worden naar moslims in Nederland. Maar dat blijkt een onbruikbare definitie, want wie bepaalt dat? Net als de term salafisme staat dit debat dus vol van woorden die geen scherpe omschrijving geven!