De franse architect Jacques Dumarcay schreef over de Borobudur, gebouw rond 850, dat die tijdens de bouw al van een hindoetempel in een boeddhistische heiligdom werd omgebouwd. En dat bouwwerken iedere 25 jaar wel stevig onderhanden worden genomen, totdat ze niet meer gebruikt worden. Dan kunnen ze monument worden, maar mag er weinig of niets aan veranderen.
De bouw kathedraal van Valencia werd begonnen zo'n 50 jaar na de verovering van de stad door de katholieken uit Aragón, Noord-Spanje dus. Het was aanvankelijk een laat Romeinse en dan vroeg-gothische kerk. Dat is nog te zien aan het oude toegangsportaal, in Romaanse stijl.
Die romaanse ingang staat op de maquette rechtsboven. Voor ons zien we hier een gothische toegang. Maar in de 17e-18e eeuw kwam er een minder sobere, nogal uitbundige barok-ingang, terwijl het hoofdgedeelte van de kerk redelijk rustig romaans-gothisch bleef. Prachtige gebouw. De Michaelsklok hangt in de opbouw boven op de toren.
Dit is dus de M-ingang, uit de baroktijd. Maria staat er zelf alleen met de letter M, er zijn wel engelen bij. Die hebben we in zeer grote getale gezien. We hadden het er al onder elkaar over, dat Spanje niet geleden heeft van de grote oorlogen van de 20e eeuw. Dat is niet helemaal juist. Niet alleen Barcelona en delen van Madrid waren Republikeins-links, ook Valencia was dat. Als je de grote kerk binnenkomt is achteraan rechts de Petrus-kapel, die stevig door een van de 400 bommen is geraakt die Franco op de stad heeft laten gooien in 1936-9. De schilderijen van de Petrus-kapel zijn vervangen door replica's. Links hieronder is te zien dat een fresco daar ook grotendeels verwoest is. Dat heeft men zo gelaten: wonden mogen hun littekens laten zien.
Verder is er in de kathedraal een museum voor kerkelijke kunst, die (nu even) niet meer in gebruik is. Er was zo een kolossaal altaar met een reuzenmonstrans voor de Corpus Christi, sacramentsoptocht. Ene er was ook een gruwelijke tronie van de slechte moordenaar die samen met Jezus werd gekruisigd. En nog veel meer. Ook al straalt zo'n kathedraal een traditioneel katholicisme uit, dat daar kennelijk nog heel wat meer aan hang dan in Nederland het geval is, worden er ook zaken in de oude sacristie, nu museum gezet. Je betaalt wat toegang voor de kerk, maar de service is daarvoor ook prachtig: heel goede apparatuur om een engelstalige toelichting te horen, een mooie lift, toiletten in dat museum.
Tenslotte nog enkele schatten: hieronder eerst een 'ontslapen' van Maria, de gelovige term voor haar dood, die geen echte dood was want ze verdween floep meteen naar de hemel, waar ze met God en haar zoon Jezus zit te wachten tot het eind der tijden en het daar een beetje voller gaat lopen. Die hemelvaart is mooi plastisch uitgebeeld.
Dan hieronder het hemelse huisorkest, engelen tegen een prachtig blauwe achter grond. Een speelt orgel, de ander tokkelt op een harp, cyther of misschien wel viool, dus als onze nichtjes Tineke en Judith! Dit zijn dan nog maar enkele impressies: niet te topwerken die in een kunstmuseum kunnen komen, maar wel kunst in de originele setting bewaard gebleven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten