Wir schaffen das? Over broodvermenigvuldiging en dus nog meer ...

In de Domkerk werd vanmorgen een van de twee verhalen van de wonderbare broodvermenigvuldiging voorgelezen. Jezus preekt, trekt veel mensen naar zich in een lege, woestijnachtige ruimte. De leerlingen zijn bezorgd: hoe moet doet met het eten? Stuur ze maar naar de dorpen in de buurt om zelf wat te zoeken. Jezus vraagt: wat hebben we? Vijf broden en twee vissen, voor 4000? Jezus zegt: Wir schaffen das! Het moet kunnen, daar doen we het mee. Het resultaat: er was nog genoeg over.

De dominee in de Domkerk begon zelf ook als de leerlingen, de twijfel dus. Hoe kan dat? Moet je zo in onze tijd een wonder gaan uitleggen, rechtvaardigen? Ja, daar staat in de lezing van Oude Testament tegenover dat er manna was in de woestijn, ook  zo'n gebeurtenis buiten de rationale orde.

De lezing uit Romeinen 8 biedt ook al niet een groot vertrouwen dat dit goed gaat komen: die eerste christenen dachten aan hun voorgangers: wegens u worden wij iedere dag gedood, beschouwd als schapen voor de slacht...

Maar in mijn gedachten zag ik Angela Merkel op die protserige preekstoel staan, Wir schaffen das..

Het verhaal komt ook in de Koran voor (zoals veel bijbelverhalen hun Koran-pendant hebben). daar gaat het over gebrek aan vertrouwen bij de leerlingen, die hier op hun nummer worden gezet. Soera 5:111-115 heeft nogal wat tegenstrijdige verklaringen opgeroepen. In mijn boekje over de Jezusverzen in de Koran blz. 82-3). Het gaat dan niet over geloof als waarheid of onwaarheid, mogelijkheid van Gods inbreuk in de 'natuurlijke orde'. Maar in vertrouwen dat het allemaal nog wel goed mag komen. De leerlingen krijgen ongenadig op hun kop als Jezus tegen hen zegt: Wir schaffen das, het komt met ons klein groepje wel goed, ook nu Johannes de Doper juist onthoofd is, maken wij het toch wel goed. Ook nu Merkel in haar nadagen komt en in conflict is met Trump: zij heeft gelukkig dat kleine zinnetje niet echt teruggetrokken. Pistis of 'geloof' blijkt daar ook niet te betekenen 'voor waar houden [wat de Kerk ons te geloven voorhoudt'] maar vertrouwen, niet in zaken in personen.